Twee verzen voor Goede Vrijdag

In de voorbereiding van een vesper op Goede Vrijdag schreef ik twee korte verzen. De ene bedoeld om uit te spreken bij het doven van de Paaskaars, de ander bedoeld als woorden om mee op weg te gaan.

Doodse Stilte

De Paaskaars wordt gedoofd.
in deze toch al donkere tijd.
De stilte die volgt beklemt,
voelt als een eeuwigheid.

Alle warmte lijkt verdwenen,
in plaats daarvan kou en kilte
Er brandt geen lichtend baken meer.


Ons rest slechts doodse stilte…

Zonder zegen

Aan het einde van een dienst
klinkt normaal Gods onmisbare zegen
Maar op deze ene vrijdag
lijken ze te scheiden, onze wegen.

Wij gaan op weg de nacht in,
de stilte tegemoet.
Zoeken onze weg in het donker
tot de morgen ons begroet.

Geef een reactie...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s